W okresie okupacji hitlerowskiej sytuacja oświaty na ziemiach polskich była bardzo zła. Wszystkie wydawane wówczas zarządzenia władz okupacyjnych miały na celu zniszczenie oświaty i kultury polskiej przez wstrzymanie kształcenia dzieci w większości szkół polskich. Tak właśnie było również w Olszynie. Szkoła w tym okresie była nieczynna, dzieci nigdzie nie uczęszczały.
Po wyzwoleniu
Olszyna została wyzwolona 21 stycznia 1945 r. Budynki szkolne w czasie wojny nie uległy zniszczeniu. Częściowego remontu wymagały jedynie okna i drzwi. Również umeblowanie klas nie było uszkodzone. Brakowało jednak pomocy naukowych, w które wyposażona była niegdyś szkoła. Ich resztki odnajdywano w przydrożnych rowach.
Otwarcie szkoły nastąpiło 13 lutego 1945 roku. Dokonał go Jan Walczak, kierownik szkoły w Rojowie, który pracował po 3 dni w tygodniu w obydwu szkołach. Na początku do szkoły w Olszynie zgłosiło się 65 dzieci, ale po tygodniu było ich już 84. Utworzono dwie klasy: I - liczyła 60 dzieci, II - 24.
Z dniem 1 marca 1945 roku na polecenie Inspektora Szkolnego w Kępnie dalszą organizacją zajęć szkolnych zajął się Stanisław Smardz, natomiast Jan Walczak od tej pory zajmował się tylko szkołą w Rojowie. Ze względu na bardzo zróżnicowany wiek i poziom umiejętności uczniów utworzono początkowo trzy klasy szkolne, tj. I, II, III, a w miarę lepszego poznawania dzieci dokonywano systematycznie przesunięć pomiędzy utworzonymi oddziałami. Warunki pracy były bardzo trudne. Brakowało podręczników szkolnych, programów nauczania, zeszytów. Dzieci posługiwały się rzadko spotykanymi podręcznikami przedwojennymi. Brakowało także opału.
Rok szkolny 1945/46 rozpoczęło w dniu 4 września 101 dzieci w czterech klasach: I - 29 uczniów, II - 28 uczniów, III - 33 uczniów, IV - 11 uczniów. Klasy I i II uczyły się oddzielnie, natomiast klasy III i IV były połączone. Pracę w szkole obok Stanisława Smardza podjęta również nauczycielka Aniela Koczerów-na, która na własną prośbę przeniosła się z Rogaszyc do Olszyny.

Ciekawe artyku�y

W Polsce odrodzonej

Pełniejsze dane o szkole znajdują się w Kronice Szkolnej prowadzonej od 1926 roku. Była to wówczas Powszechna Szkoła Katolicka o dwóch nauczycielach i czterech oddziałach. Uczęszczało do niej 87 dzieci rozmieszczonych w dwóch oddziałach z łączonymi klasami I z II i III z IV. Uczyli w niej Agaton Ziółkowski i Florentyna Dudzikowa. Dzieci wyznania ewangelickiego uczęszczały do oddalonej o 2 km szkoły w Rojowie.
Zgodnie z dekretem organizacyjnym Kuratorium Okręgu Szkolnego Poznańskiego od 2 sierpnia 1926 roku szkole przyznano wraz z utworzeniem klasy V trzeci etat pedagogiczny. Naukę rozpoczęło wtedy 76 dzieci. Zajęcia odbywały się w dwóch izbach szkoły zbudowanej około 1912 roku na miejscu dawnej szkoły drewnianej.
W latach 1928-39 do szkoły uczęszczało średnio 89-113 uczniów i pracowało dwoje nauczycieli. W dalszym ciągu dzieci uczyły się w klasach łączonych.
Z zapisów kroniki szkolnej wynika, że szkoła bardzo aktywnie uczestniczyła w obchodach uroczystości państwowych, świąt i rocznic. Należały do nich m.in. obchody 3-Ma-ja, rocznica odzyskania niepodległości przez Polskę,...... Czytaj więcej >>